"Europejska Akademia Jazzu – edycja 13"  realizowana od roku 2013 roku przez Stowarzyszenie Artystyczne Eljazz, to forma edukacji kulturalnej odnosząca się do działań i procesów, które mają na celu rozwijanie kompetencji kulturowych i artystycznych – zarówno indywidualnych, jak i społecznych. Forma wspierająca dostęp do kultury dla różnych grup społecznych. Edukacja, która uczy nie tylko „o kulturze”, ale też „przez kulturę” przez organizację koncertów edukacyjnych i warsztatów muzycznych. Ważnym aspektem jest prowadzenie działalności popularyzatorskiej w dziedzinie jazzu i muzyki improwizowanej gdzie duży nacisk położony jest na kontekst kulturowy i dialog między muzyką a społeczeństwem. Uczestnictwo w Europejskiej Akademii Jazzu uczy jazzu poprzez historię, wartości społeczne (tolerancję, wolność, współpracę) i improwizację.

Jednym z celów festiwalu jest dostęp do kultury, umożliwiający ludziom uczestnictwo w wydarzeniach artystycznych i kulturalnych: warsztatach, koncertach, wystawach. Ważnym elementem jest kształcenie kompetencji kulturowych  oraz podniesienie umiejętności interpretowania i analizowania sztuki muzycznej, rozumienia różnych form ekspresji, krytycznego myślenia o kulturze i społeczeństwie.  Umożliwienie tworzenia kultury  - edukacja kulturalna zachęca do twórczości. To nie tylko odbiór, ale i działanie, dlatego też Stowarzyszenie Artystyczne Eljazz w okresie letnim udostępniło scenę sprzyjającą prezentacji artystycznej nie tylko dla młodych, ale początkujących artystów w różnym wieku – MŁODZI NA START. Do realizacji działań zostały włączone różne grupy społeczne, dzięki czemu edukacja kulturalna ma też wymiar społeczny – ma integrować, angażować różnorodne grupy (młodzież, seniorów, mniejszości, osoby z niepełnosprawnościami). W tym celu Eljazz realizuje cykl spotkań w formie warsztatów JAM SESSION z podziałem dla różnych grup wiekowych. YOUNG JAZZ – dla młodych wykonawców, MAINSTREAM JAZZ – dla osób zaawansowanych oraz RETRO JAZZ dla seniorów.

Europejska Akademia Jazzu jako forma edukacji kulturalnej w dziedzinie muzyki jazzowej ma swój unikalny charakter – opiera się nie tylko na przekazywaniu wiedzy o jazzie jako gatunku muzycznym, ale też na rozwijaniu kreatywności, umiejętności improwizacji, świadomości kulturowej i otwartości na dialog muzyczny.

Improwizacja jako fundament nauki - Jazz to przede wszystkim improwizacja. Edukacja jazzowa skupia się więc na rozwijaniu umiejętności tworzenia „tu i teraz” – uczniowie uczą się słuchać siebie nawzajem i budować muzykę w oparciu o współpracę i kreatywność.

Słuch i interakcja - W jazzie nie wystarczy „dobrze grać” – trzeba aktywnie słuchać innych muzyków. Edukacja w tym zakresie uczy nie tylko techniki, ale też dialogu dźwiękowego i reagowania na to, co się dzieje w zespole.

Świadomość historyczna i kulturowa - Jazz ma głębokie korzenie w historii Afroamerykanów – edukacja jazzowa często łączy naukę muzyki z nauką o kontekście społecznym, politycznym i kulturowym, z którego jazz się wywodzi. To też rozmowa o rasie, tożsamości i walce o wolność.

Otwartość na różnorodność - Jazz łączy w sobie wpływy bluesa, muzyki latynoskiej, klasycznej, a nawet hip-hopu. Edukacja jazzowa promuje eklektyczne podejście – zachęca do mieszania stylów i szukania własnego głosu.

Mistrz–uczeń i wspólnota - Jazz często przekazywany jest w modelu mistrz–uczeń, w ramach warsztatów, jam sessionów, klubów jazzowych. Uczenie się odbywa się przez wspólne granie, obserwowanie i naśladowanie doświadczonych muzyków.

Praktyka ponad teorią - Choć teoria też jest ważna (skale, harmonie, rytmika), edukacja jazzowa stawia na praktykę, na uczenie się poprzez działanie, błędy i eksperymenty.

 

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury - państwowego funduszu celowego”